Główna strona
Like

Wielkie Wykonania-L.van. Beethoven-5 Symfonia-Herbert von Karajan-Moskwa 29 maj 1969.

14/12/2018
746 Wyświetlenia
2 Komentarze
5 minute czytania
Wielkie Wykonania-L.van. Beethoven-5 Symfonia-Herbert von Karajan-Moskwa 29 maj 1969.

Dzisiaj jedno z najpopularniejszych dzieł w historii muzyki z koncertu w Moskwie w dniu 29 maja 1969 roku, moim zdaniem najlepszym wykonaniem jakie słyszałam, pod batutą Herberta von Karajana i Berliner Philharmoniker.



Dzisiaj chciałabym zaprezentować postać jednego z największych dyrygentów w historii, a mianowicie austriackiego dyrygenta Herberta von Karajana, w jego najlepszym moim zdaniem wykonaniu V Symfonii Ludwiga Van Beethovena z koncertu w Moskwie w 1969 roku.

Istnieją setki, jeśli nie tysiące nagrań piątej Beethovena i oczywiście nie wszystkich jestem w stanie wysłuchać, ale  ze wszystkich nagrań jakie słyszałam,  to nagranie jest moim zdaniem najlepsze.

Herbert von Karajan (ur. 5 kwietnia 1908 w Salzburgu, zm. 16 lipca 1989 w Anif koło Salzburga) – austriacki dyrygent, animator życia muzycznego.

Napisano o nim wiele książek,  więc jego życiorys za wikipedią jest jak najbardziej ułomny, ale przynajmniej daje pojęcie o jego sukcesach artystycznych .

Pochodził z rodziny arumuńskich oraz greckich emigrantów; jego ojciec był lekarzem. Zaczął uczyć się gry na fortepianie mając 4 lata; już po roku wystąpił publicznie. W latach 1916-1926 studiował w klasie fortepianu w Mozarteum w Salzburgu, jednak rodzice uzależnili zgodę na jego karierę, jako muzyka, od ukończenia “normalnej” szkoły. W latach 1926–1929 studiował dyrygenturę w Akademii Muzycznej w Wiedniu. Dzięki niepospolitemu talentowi w 1927 roku zadebiutował nieoczekiwanie w Ulm, gdzie zastąpił chorego dyrygenta w Weselu Figara. Jego występ wywarł tak dobre wrażenie, że otrzymał posadę pierwszego kapelmistrza w teatrze i pozostał w Ulm do roku 1934. W 1935 został dyrektorem artystycznym Opery i Orkiestry Symfonicznej w Akwizgranie, najmłodszym w Niemczech. W latach 1937–1938 odbył tournée po Skandynawii, Holandii i Włoszech.

Przełomowym momentem w jego karierze było poprowadzenie w 1939 roku w berlińskiej operze Czarodziejskiego fletu Mozarta i Śpiewaków norymberskich Wagnera. Dzięki temu sukcesowi i poparciu nazistów został w latach 1941–1945 dyrektorem pierwszej sceny III Rzeszy. Jego nazwisko figurowało na Gottbegnadeten-Liste (Lista obdarzonych łaską Bożą w III Rzeszy). Po drugiej wojnie światowej za przynależność do NSDAP ukarany został zakazem występów, cofniętym po roku przez Brytyjczyków. W czasie tej przerwy nagrał wiele płyt z nowo założoną London Philharmonic Orchestra. W styczniu roku 1946 koncertował z Wiener Philharmoniker. W 1947, jako dyrygent, a od 1949, jako dyrektor Towarzystwa Przyjaciół Muzyki, prowadził Symfoników Wiedeńskich. W 1949 roku dyrygował na Festiwalu w Salzburgu, w 1950 na Festiwalu w Bayreuth. W tymże 1950 został kierownikiem artystycznym Philharmonia Orchestra w Londynie. W latach 1951–1952 był gościnnym dyrygentem w Bayreuth. W 1954 objął kierownictwo Berliner Philharmoniker po śmierci Wilhelma Furtwänglera. W 1956 został dyrektorem Festiwali Mozartowskich w Salzburgu. W latach 1955–1964 kierował Operą Wiedeńską (słynne inscenizacje oper Verdiego i Puciniego oraz dramatów muzycznych Richarda Wagnera).

W latach 60. był dyktatorem muzycznym w Europie, kontrolował najbardziej prestiżowe ośrodki muzyczne: Berlin, Salzburg, Wiedeń; miał wpływ na La Scalę i Londyńską Orkiestrę Symfoniczną. W Metropolitan Opera wystąpił dopiero w 1967 roku. Od 1957 zajmował się reżyserowaniem dyrygowanych przez siebie oper, zwłaszcza kompozytorów włoskich i Wagnera. W 1967 r. otworzył Osterfestspiele (Festiwal Wielkanocny w Salzburgu), gdzie przez kilkadziesiąt lat nie tylko dyrygował wielkimi dziełami operowymi, ale również je reżyserował.

W roku 1958 50-letni wówczas von Karajan po 16 latach małżeństwa rozszedł się ze swoją drugą żoną i ożenił po raz trzeci z paryską modelką Eliette Mouret.

Był animatorem nowych technik audiowizualnych – 15 kwietnia 1981 roku zaprezentował na Festiwalu Wielkanocnym w Salzburgu (Osterfestspiele) pierwszy odtwarzacz płyt CD. Dzięki nowoczesnym mediom stworzył imperium muzyczne; dokonał nagrań licznych płyt i telewizyjnych filmów muzycznych. W roku 1969 założył fundację, dzięki której co 2 lata organizowane są konkursy dla młodych dyrygentów.

Na zakończenie mogę tylko dodać, że festiwal w Salzburgu jego imienia, parę lat temu przestał istnieć na wsklutek ogromnego skandalu finansowego, więc rodzina zrezygnowała.

Zapraszam więc do wysłuchania jednego z najpopularniejszych dzieł muzyki klasycznej w historii w wykonaniu Berliner Philharmoniker pod batutą Herberta von Karajana z koncertu w Moskwie 1969 roku.

https://

Inne zapisy autora:

slepa manka

Czasami udajac slepa, mozna dokladniej obserwowac otoczenie.

377 publikacje
51 komentarze
 

2 komentarz

  1. AS

    To Ty Maniu jesteś koneserką, znasz się na muzyce barokowej. Bo ja nie. Nie mam o niej zielonego pojęcia. Ja ją po prostu lubię. A zwłaszcza, gdy jest to zima i najlepiej gdy pada śnieg. Wtedy to jest to! W styczniu 77, w kościele, tuż przed ślubem i gdy miałem iść do ołtarza, podszedł do mnie organista z zapytaniem, co ma zagrać. To odpowiedziałem, że Fugę Bacha. I Fuga była. I jaka piękna! I czułem, że gra ją z przyjemnością.

  2. AS

    Jaka by to nie była, ale Kobieta to miękkość. I to się wyczuwa pod palcami. I oby tak było na wieki wieków. Nigdy inaczej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

 

319217