POLSKA
Like

nigdy przed mocą nie ugniemy szyi

11/11/2015
515 Wyświetlenia
2 Komentarze
4 minut czytania
nigdy przed mocą nie ugniemy szyi

Więc choć się spęka świat i zadrży słońce,

chociaż się chmury i morza nasrożą,

choćby na smokach wojska latające –

nas nie zatrwożą.

0


https://

 

Rozdzielił nas, mój bracie,
zły los i trzyma straż —
w dwóch wrogich sobie szańcach
patrzymy śmierci w twarz.
W okopach pełnych jęku,
wsłuchani w armat huk,
stoimy na wprost siebie —
ja — wróg twój, ty — mój wróg!
Las płacze, ziemia płacze,
świat cały w ogniu drży…
W dwóch wrogich sobie szańcach
stoimy ja i ty.

.
Zaledwie wczesnym rankiem
armaty zaczną grać,
ty świstem kul morderczym
o sobie dajesz znać.
Na nasze niskie szańce
szrapnelów rzucasz grad
i wołasz mnie, i mówisz:
— To ja, twój brat… twój brat! —
Las płacze, ziemia płacze,
w pożarach stoi świat,
a ty wciąż mówisz do mnie:
— To ja, twój brat… twój brat! —

.
O, nie myśl o mnie, bracie,
w śmiertelny idąc bój
i w ogniu moich strzałów,
jak rycerz, mężnie stój!
A gdy mnie z dala ujrzysz,
od razu bierz na cel
i do polskiego serca
moskiewską kulą strzel.

Bo wciąż na jawie widzę
i co noc mi się śni,
że Ta, co nie zginęła,
wyrośnie z naszej krwi.

.

https://

.

Gdy dym pożarów słońce gasi
i coraz krwawszy huczy bój,
ty mnie nie pytaj, czy to nasi,
czy to nie nasi, synu mój!
Ty mnie nie pytaj, kto zwycięża,
czyj tryumfalny słychać śpiew —
naszego nie masz tam oręża,
chociaż się nasza leje krew.
O, synu mój, na wszystkich frontach,
od płowej Wisły aż po Ren,
przy zapalonych stojąc lontach,
my swój o Polsce śnimy sen.
Niszczeją grody, płoną wioski,
świat cały — ognia krwawy słup,
a chłop poznański i krakowski
kładą się u wrót naszych w grób.
A my? O los nasz zbądź się troski!
I nas dosięgnie krwawy cios!
Wszak celnie strzela chłop krakowski,
kiedy się Polski waży los.
Lecz, synu, nie mów nic o zdradzie!
To w nie milknącym huku dział
nasz sen rycerski, sen o szpadzie
wreszcie się dzisiaj jawą stał.

 

Kto, jak on — nasz brygadier Piłsudski,
Polskę w sercu, śmierć w tornistrze nosił,
Kto, jak on, tak u Boga wyprosił,
By stąd odszedł najeźdźca kałmucki?
Kto, jak on, tak się z Bogiem targował
Pod Łowczówkiem, z krzywą szablą w ręku,
O tę Polskę, pełną krwi i jęku,
O tę Polskę, którą wróg rabował?
Kto, jak on? Pamiętajcie to imię,
Co z tęsknoty do Polski wyrosło,
Gdy wróg deptał Ją z butą wyniosłą,
Całą w ogniu stojącą i w dymie.
Ten żołnierski wysiłek nadludzki
Wy swym dzieciom w kolebkach przekażcie,
Bo, jak w burzy kapitan na maszcie,
Stał dziś w Polsce brygadier Piłsudski.

.

https://

 

(wiersze autorstwa Edwarda Słońskiego z lat 1914-1918)

.

11.11 2015

Inne zapisy autora:

0

Publication author

offline 5 days

Humpty Dumpty

Humpty Dumpty 0
Comments: 77Publics: 1842Registration: 17-12-2011

Humpty Dumpty
Humpty Dumpty

1842 publikacje
76 komentarze
 

2 komentarz

  1. Avatar Zygi

    Piękne wiersze, serce rośnie. Jednak to że w 1919 i w 1920 wódz nie wykończył Czerwonej Rosji i granic z 1772 roku nie przywrócił to żal.
    To że w 1919 i w 1920 darował Czerwonej Rosji życie i pozwolił by wykończyła Białych – śmiertelny błąd przez który Polska już nigdy znaczącą nie będzie a Rzeczypospolitej nie będzie już nigdy.
    To że pozwolił by w Rydze oddano miliony Polaków czerwonym na śmierć, represje i poniewierkę – niepojęte.
    Każdy ma prawo się pomylić, szkoda że marszałek pomylił się właśnie w tym. Nasza historia to w wielkiej mierze historia straconych szans i nie wykorzystanych możliwości. Głównie z powodu naszych wewnętrznych waśni… Jak widać niczego się nie nauczyliśmy i nie zmieniliśmy się nawet na jotę…
    Umieć się zjednoczyć i razem dosiąść koni dopiero kiedy świat pęka i słońce drży to za mało.

    0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

 

Authorization
*
*
Registration
*
*
*
Password generation
319217