Globalnie i Lokalnie
Like

Moje spotkanie z Janem Pawłem II

28/04/2014
512 Wyświetlenia
4 Komentarze
4 minut czytania
Moje spotkanie z Janem Pawłem II

Nigdy, poza imprezami sportowymi, nie brałem udziału w masówkach. Jednak spotkania z Papieżem nie można traktować w tych kategoriach. Kontakt z Ojcem Świętym, teraz  Świętym Janem Pawłem, od samego początku nacechowany był mistycznym entuzjazmem.

0


 

Tego dnia, był już październik, od rana było chłodno i zbierało się na deszcz. Do tego spotkania z papieżem JPII szykowaliśmy się już od dawna. Nie było łatwo dostać miejsce na ten wyjazd , bowiem ilość miejsc na stadionie była ograniczona a chętnych wielu. Z naszej parafii jechało 4 autobusy. Przewidując opady (prognozy pogody dają tu dość trafnie) każdy był zaopatrzony w płaszcz od deszczu i niektórzy przezorni dodatkowo w parasol. Wyjeżdżaliśmy wcześniej gdyż organizatorzy wskazali czas w którym należy dotrzeć na wyznaczone na parkingu miejsce. Inaczej nie dało by się rady, gdyby wszyscy przyjechali na tę sama godzinę.

W oczekiwaniu na przyjazd Ojca Świętego słuchaliśmy śpiewu chórów a także ćwiczyliśmy “falę”, która przy chłodzie i deszczu pozwalała się nie tylko rozgrzać ale i “rozprostować kości”. Deszcz, który na początku siąpił stawał się z upływem czasu coraz bardziej obfity. Pozwalało to na stopniową adaptację do warunków. Po paru godzinach ani płaszcze, ani parasole, żadne próby ochrony przed deszczem  nie pomagały. Byłem cały mokry. W końcu wszyscy tak jak wówczas ja, przestaliśmy zwracać uwagę na deszcz. Tym bardziej, że pojawił się ON. Z górnych rzędów na trybunie wydawał się mały, ale wszyscy wiedzieliśmy że jest WIELKI.

Dreszcz wzruszenia i emocji przebiegł po skórze, tak jak teraz gdy pisze te wspomnienie. Runda wokół stadionu i powitanie ze wszystkimi. Czuło się Jego chęć uściskania każdego osobiście i miało się wrażenie że on tak to robi. Czuło się w tym chłodzie Jego ciepłe serdeczne spojrzenie, Jego ciepły przyjazny uśmiech.

Papież wiedział, że wszyscy jesteśmy przemoczeni do szpiku kości i że nikt nie opuścił stadionu. Dał temu wyraz we właściwy sobie,żartobliwy sposób. Reszta naszego wspólnego spotkania , przeminęła w “mgnieniu oka”.

Na zdjęciu widać i pogodę poza stadionem i pogodę ducha uczestników ( nie ma parasoli).

Dziś chwilę po kanonizacji Jana Pawła II przytoczę fragment wypowiedzi z bloga kobiety, która wówczas też była obecna na tym spotkaniu. Ona jest pewna że dzięki Papieżowi zwalczyła raka.

Wówczas Papież błogosławił różańce, które zawsze były jednym z atrybutów Karola Wojtyły. Ona ten wówczas pobłogosławiony różaniec nosi przy sobie. W lipcu 2005 r.  zdiagnozowano u niej  raka jajników. Z różańcem w ręku modliła się każdego dnia. W czasie zabiegów chemioterapii i o 3 godzinie w nocy gdy sterydy nie pozwalały jej usnąć. Myślała o tym w jak godny i święty sposób Jan Paweł II stawiał czoła własnej chorobie. Ona  korzystała z tego przykładu.

Przypomina też słowa Jana Pawła II które były dla niej drogowskazem:

Dzisiaj powiadam Wam: kontynuujcie niezmordowanie rozpoczęty marsz, ażeby być wszędzie świadkami chwalebnego Krzyża Chrystusa. Nie lękajcie się!

Te słowa dały jej siłę w walce z chorobą , każdego dnia. Dały jej siłę aby o tym napisać.

Dały też siłę mnie, aby się tymi słowami z Wami podzielić.

Inne zapisy autora:

0

Avatar
Nathanel

936 publikacje
193 komentarze
 

4 komentarz

  1. Avatar gość

    Dlaczego kolejny raz usunięto mój komentarz? – “Poznacie ich po owocach” – no i pokazują czym owocują.

    0
  2. Z takimi linkami zawsze wyladujesz za drzwiami, więc więcej “smrodzić nawet nie próbuj.

    0
  3. Avatar gość

    Sam człowieku smrodzisz w tych swoich manipulacyjnych ni to felietonikach. A niby taki otwarty portal. zamieszczający wszelkie opinie. Czy szanowny autor w ogole zna nauki Ojców Kościoła, którego -jak twierdzi wyznaje wiarę. Ci Ojcowie Kościoła staja w całkowitej opozycji do “nauk błogosławionego” oraz tego co dzieje się w kościele po II soborze. Polecam szanownemu zapoznać sie z Dogmatami Wiary, a nie wypisywać o “cudach niwidach” i wprowadzać ludzi w błąd. A tak na marginesię – Wiara w Boga nie jest wiarą w idoli ziemskich i bożków.

    0
  4. Avatar gość

    Dodam jeszcze tylko, że kierując się znaczeniem i pochodzeniem imienia, którym p. się posługuje rozumiem relatywizowanie oraz popieranie nauk, które łączą bezpośrednio chrześcijaństwo czy też katolicyzm z judaizmem. Rozumiem zacieranie prawdziwej Nauki i Dogmatów KK. Pozdrawiam.

    0

Odpowiedz na „gośćAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

 

Authorization
*
*
Registration
*
*
*
Password generation
334816