HYDE PARK
Like

Mecenasi Zbigniew Cichoń i Paweł Gieras albo o etyce zawodu adwokata

06/06/2013
1231 Wyświetlenia
7 Komentarze
22 minut czytania
Mecenasi Zbigniew Cichoń i Paweł Gieras albo o etyce zawodu adwokata

  Tę historię warto poznać, bo rzuca światło, a właściwie cień na morale korporacji adwokackiej w III RP. W rolach głównych występują prominentni i wpływowi adwokaci z Krakowa mec. Zbigniew Cichoń, senator PiS w poprzedniej kadencji, wieloletni członek władz Okręgowej Rady Adwokackiej (ORA) w Krakowie i mec. Paweł Gieras, dawniej Rzecznik Dyscyplinarny ORA w Krakowie, a dzisiaj Dziekan tej Rady. Ta historia, to także jedna z wielu opowieści z III RP o bezwzględnym zniszczeniu legalnej działalności gospodarczej dwóch obywateli (jednym z nich był piszący te słowa) przez urzędniczo-samorządową sitwę z Bobowej, Gorlic, Krakowa, a także z Warszawy. W sumie nic specjalnego, tylko kilka milionów złotych strat dla prywatnych inwestorów i Skarbu Państwa. Ale, czy Skarbem Państwa sitwa w ogóle może […]

0


 

Tę historię warto poznać, bo rzuca światło, a właściwie cień na morale korporacji adwokackiej w III RP. W rolach głównych występują prominentni i wpływowi adwokaci z Krakowa mec. Zbigniew Cichoń, senator PiS w poprzedniej kadencji, wieloletni członek władz Okręgowej Rady Adwokackiej (ORA) w Krakowie i mec. Paweł Gieras, dawniej Rzecznik Dyscyplinarny ORA w Krakowie, a dzisiaj Dziekan tej Rady. Ta historia, to także jedna z wielu opowieści z III RP o bezwzględnym zniszczeniu legalnej działalności gospodarczej dwóch obywateli (jednym z nich był piszący te słowa) przez urzędniczo-samorządową sitwę z Bobowej, Gorlic, Krakowa, a także z Warszawy. W sumie nic specjalnego, tylko kilka milionów złotych strat dla prywatnych inwestorów i Skarbu Państwa. Ale, czy Skarbem Państwa sitwa w ogóle może się przejmować, gdy chodzi o cele wyższe, a sitwa ma oczywiście zawsze cele nadrzędne wobec obywatela. I jak go sobie upatrzy, bo nie zamierzał się „układać”, to żarna niesprawiedliwości mielą równo. Zaskakujące jest także, jak skutecznie sitwy dogadują się, jeśli zachodzi taka potrzeba, na różnych poziomach polskiej administracji i regionów. To naprawdę jest imponujące!

I zanim opowiem o udziale mec. Zbigniewa Cichonia, a także mec. Pawła Gierasa w tej historii, dla jasności przekazu, zmuszony jestem przypomnieć (krótko) historię wydarzeń, które wywróciły moje życie zawodowe i zarobkowe do góry nogami. Otóż w 2006 roku z inicjatywy wówczas wójta (dzisiaj burmistrza) gminy Bobowa Wacława Ligęzy, Zarząd Dróg Wojewódzkich w Krakowie, działający z upoważnienia Marszałka Województwa Małopolskiego, zatwierdza a następnie stawia znak drogowy B-18 (ograniczenie ruchu pojazdów o tonażu ponad 10 ton) na jedynej drodze dojazdowej do działki nr 70/1 w Wilczyskach (20, 64 ha), na której, wraz ze wspólnikiem, wykonywałem prace, których celem była budowa polderu przeciwpowodziowego dla rzeki Biała Tarnowska i równocześnie założenie na w/w działce plantacji wierzby energetycznej. Prace wykonywaliśmy od 2000 roku na podstawie decyzji administracyjnej Starosty Gorlickiego, tzw. zezwolenia wodnoprawnego, z datą ważności do 31 grudnia 2010 r. Operat budowlany, przygotowany na tę okoliczność, zezwalał na sprzedaż nadmiaru urobku z tej działki (ziemi i pospółki rzecznej) w wysokości 142 tys. m³. Do chwili postawienia znaku wywieźliśmy (i sprzedaliśmy) ok. 60 tys. m³ urobku. Nadmiar urobku z działki kupowali przedsiębiorcy, którzy wykorzystywali go najczęściej do naprawy gminnych dróg gruntowych w ramach przetargowych zleceń od okolicznych urzędów miast i gmin (Bobowa, Korzenna, Grybów – w Małopolsce). Tonaż samochodów, które przyjeżdżały na administrowaną przez nas działkę (bez ładunku) przekraczał ograniczenie wyznaczone znakiem B-18. Po załadowaniu 10 lub więcej metrów sześciennych nadmiaru urobku waga ciężarówek nierzadko przekraczała 30 ton. Droga dojazdowa była w tamtym czasie i pozostała do dzisiaj drogą gruntową.

Natychmiast po posadowieniu znaku B-18 przy naszej drodze gminnej pojawili się funkcjonariusze policji i z uporem godnym lepszej sprawy wlepiali przewoźnikom mandaty za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Moja i wspólnika działalność została ostatecznie zablokowana. Od razu rozpoczęliśmy wędrówkę po urzędach. Pismo goniło pismo, bo stawka była niebagatelna. Kosztorys inwestycji wynosił, po przeszacowaniu w 2008 roku, ok. 6 mln złotych! Po roku udało się udowodnić, że znak B-18 został zatwierdzony i posadowiony niezgodnie z prawem. Zarządzający ruchem na drogach gminnych, Starosta Gorlicki, trzykrotnie wezwał wójta Bobowej (zarząd drogi gminnej) do usunięcia znaku. Bezskutecznie! Marszałek, Wojewoda (Jerzy Miller – ten od pancernej brzozy), Rzecznik Praw Obywatelskich, czy minister od korupcji Julia Pitera nie kiwnęli nawet palcem, żeby pomóc skrzywdzonym przedsiębiorcom, a wręcz dopuścili się tylu matactw, że w normalnym kraju resztę życia spędziliby na państwowym wikcie w jakimś zakładzie karnym.

I sprawa trafiła z powództwa cywilnego inwestorów do sądu. Nasze roszczenie o utracone korzyści wobec Marszałka Województwa Małopolskiego i Urzędu Gminy w Bobowej wynosiło ok. 500 tys. złotych. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu oddalił jednak nasze powództwo, twierdząc, najogólniej rzecz ujmując, że fakt nielegalnego posadowienia znaku nie ma w tej sprawie znaczenia, bo nadmiar urobku można było wywozić mniejszymi samochodami albo na taczkach, albo w plecaku. Niemożliwe, możliwe! Sędzinie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu Monice Świerad nawet powieka nie mrugnęła przy odczytywaniu absurdalnego w istocie uzasadnienia wyroku. Sąd Apelacyjny w Krakowie podtrzymał wyrok no i oczywiście, jakby na okrasę, obciążył nas dodatkowo gigantycznymi kosztami sądowymi. Po prostu zęby w ścianę.

Nasza kalkulacja była w tej sytuacji bardzo prosta. Musimy bez względu na rozstrzygnięcie złożyć skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, żeby, w przypadku niepowodzenia (a to było pewne), otworzyć sobie drzwi do złożenia skargi do Strasbourga. Takie są wymogi Trybunału (ETPC). Ścieżka prawna musi być w Polsce zamknięta, w przeciwnym razie można do Strasbourga pojechać sobie na wycieczkę.

I właśnie w tej chwili „na scenę” naszej sprawy wkracza mec. Zbigniew Cichoń. Docieramy do niego trochę przypadkowo; goni nas czas, a na złożenie skargi kasacyjnej, ustawodawca pozostawił nam tylko 2 miesiące. Skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego może złożyć w naszym imieniu tylko adwokat – nie ma innej możliwości w polskim prawie. O adwokacie Zbigniewie Cichoniu wcześniej nie słyszałem. Dopiero po naszym pierwszym spotkaniu odszukałem w Internecie (www.zbigniewcichon.pl) wszelkie na jego temat rekomendacje, referencje i szczegóły biograficzne. Po lekturze CV mecenasa Zbigniewa Cichonia i choćby takiego dossier:

Zbigniew Jan Cichoń – adwokat, obrońca i promotor praw człowieka. Bezpartyjny, w latach 2007-11 był Członkiem Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość. Był Senatorem RP VII kadencji wybrany z listy PiS (okręg 12 – Kraków).  Pracował w komisjach: Ustawodawczej, Praw Człowieka, Praworządności i Petycji oraz Podkomisji ds. Zmian Konstytucji. Był również członkiem parlamentarnego Zespołu Smoleńskiego i wiceprzewodniczącym  Polsko-Francuskiej Grupy Bilateralnej Senatu.

 

miałem prawo uznać, że dobrze trafiłem i wybrany przeze mnie adwokat będzie dobrze reprezentował nasze interesy. Początkowo nic nie zapowiadało katastrofy. Adwokat Zbigniew Cichoń sporządził skargę kasacyjną i w terminie złożył ją w kancelarii sądu. Sprawa nabrała tempa. 29 listopada 2010 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie wydał Postanowienie, dotyczące kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej a 1 grudnia 2010 roku ten sam sąd wezwał pełnomocnika Zbigniewa Cichonia do przedłożenia dodatkowej kopii/odpisu skargi kasacyjnej. Oba dokumenty (z osobnymi sygnaturami) zostały wysłane listem poleconym, ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, na adres kancelarii adwokackiej mec. Cichonia ze szczegółowym opisem zawartości tej korespondencji. I 7 grudnia 2010 roku kancelaria adwokacka mec. Zbigniewa Cichonia pieczęciami i podpisami potwierdza odbiór 2 dokumentów: Postanowienia Sądu Apelacyjnego z 29 listopada 2010 roku o obowiązku wniesienia opłaty w wysokości 6000 zł przez powodów (Rysiewicza i Snopka) z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej i wniosek z 1 grudnia 2010 r. o przedłożenie dodatkowej kopii/odpisu skargi kasacyjnej. Ten dokument, który potwierdza w/w stan faktyczny znajduje się w aktach sprawy.

I teraz dzieje się rzecz dziwna, a właściwie niewytłumaczalna. Mecenas Zbigniew Cichoń reaguje tylko na wniosek z 1 grudnia i przesyła do Sądu brakujący odpis skargi kasacyjnej. Natomiast termin wniesienia opłaty 6000 zł upływa 7 grudnia 2010 roku i mecenas Cichoń nie przekazuje nam (choćby telefonicznie) na ten temat żadnej informacji. Termin ostatecznie upływa i 22 grudnia 2010 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie zgodnie z procedurą, bo nie została wniesiona ustalona opłata, odrzuca naszą skargę kasacyjną. Dalej dzieją się rzeczy równie nieprzyjemne i niewytłumaczalne. Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej kancelaria adwokacka Zbigniewa Cichonia odbiera 4 stycznia 2011 r. I wtedy dopiero adwokat Cichoń dzwoni do Macieja Rysiewicza, ale nie informuje go o tragicznym rozwoju wydarzeń, oświadcza natomiast, że należy wpłacić 6000 zł, bo właśnie Sąd wydał takie Postanowienie. Ukrywa natomiast fakt odrzucenia skargi kasacyjnej. Powodowie, w dobrej wierze, że wszelkie terminy zostały zachowane, wpłacają w/w kwotę. W tym czasie mecenas Zbigniew Cichoń składa, w tajemnicy przed swoimi klientami, zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej i wniosek o przywrócenie terminu do opłacenia skargi kasacyjnej, licząc chyba, że Sąd się nad nim zlituje i uda się wszystko odkręcić. Sąd pozostaje jednak niewzruszony. Sprawa zostaje ostatecznie zamknięta. Pozostaliśmy z kilkudziesięciotysięcznymi kosztami procesu cywilnego i gigantycznymi stratami poniesionymi w wyniku niemożności dokończenia inwestycji na działce w Wilczyskach a także w obliczu formalno-prawnego zablokowania drogi prawnej do ETPC w Strasbourgu. Koniec!

Dowody/dokumenty, na podstawie których opisałem tę historię, znajdują się w aktach naszego powództwa cywilnego. Weryfikacji postępowania mec. Zbigniewa Cichonia dokonałem podczas kwerendy tych akt pod koniec stycznia 2011 r. Nie wierzyłem własnym oczom. Zwróciliśmy się potem do mec. Cichonia bodaj dwukrotnie o zwrot honorarium. Odmówił. 2 maja 2011 roku, przedkładając wszelkie niepodważalne dowody, złożyliśmy skargę na adwokata Zbigniewa Cichonia do Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie i zaległa długa kilkumiesięczna cisza. Po naszej telefonicznej interwencji Rzecznik Dyscyplinarny Okręgowej Rady Adwokackiej mec. Paweł Gieras wszczął postępowanie dopiero 9 stycznia 2012 roku, choć powinien był to uczynić w terminie 1 miesiąca od naszego zgłoszenia (takie są przepisy). W 2012 roku trwał festiwal mataczenia, grania na czas i jawnego lekceważenia dowodów przez Rzecznika Dyscyplinarnego mec. Pawła Gierasa i członków Sądu Dyscyplinarnego Krakowskiej Rady Adwokackiej: mec. Piotra Ochałka, mec. Piotra Czerwienia i mec. Wojciecha Grybosia. Nie muszę chyba dodawać, że przed Sądem Dyscyplinarnym Krakowskiej Izby Adwokackiej mec. Paweł Gieras wnioskował o uniewinnienie mec. Zbigniewa Cichonia, a zapytany przez przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego mec. Piotra Ochałka, czy dokonał weryfikacji i dokumentacji z akt sprawy powodów, a w szczególności karty nr 883, stwierdzającej, że mec. Zbigniew Cichoń odebrał Postanowienie Sądu Apelacyjnego o wniesieniu opłaty w wysokości 6000 zł, oświadczył, że zepsuł mu się aparat fotograficzny. Komedia!

Ostatecznie jednak Sąd Dyscyplinarny ORA w Krakowie (9 listopada 2012 r.) nie umorzył, ale przekazał do ponownego rozpatrzenia naszą skargę Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Pawłowi Gierasowi. Tak więc sprawa toczyła się już od 2 maja 2011 r. do 9 listopada 2012 r. Tempo oszałamiające.

I jakież było nasze zdziwienie, gdy na początku grudnia 2012 roku otrzymaliśmy do wiadomości pismo Rzecznika Dyscyplinarnego ORA w Krakowie mec. Pawła Gierasa do mec. Ewy Krasowskiej Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z wnioskiem „o rozważenie przekazania niniejszej sprawy do prowadzenia Rzecznikowi Dyscyplinarnemu innej Okręgowej Rady Adwokackiej”. Mecenas Paweł Gieras, uzasadniając swój wniosek, stwierdził m. in., że adw. Cichoń „przez wiele lat pełnił funkcję członka Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie” i fakt ten może wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności rzecznika dyscyplinarnego ORA w Krakowie (tj. mec. Pawła Gierasa). Jak widać mec. Gieras po półtorarocznym procedowaniu zorientował się, że mec. Cichoń, to przecież faktycznie jego kolega i nie tylko po fachu. Dlaczego zatem nie skierował naszej skargi od razu do Naczelnej Rady Adwokackiej? Odpowiedź jest banalnie prosta; sprawie trzeba było ukręcić łeb, zamataczyć, a skarżącym pokazać ich miejsce w szeregu. Mec. Paweł Gieras popełnił tylko jeden błąd nie docenił determinacji skarżących.

I dlatego postanowił grać na zwłokę. To jest najlepsza metoda, stosowana przez tę, czy inną władzę z III RP, gdy pojawia się bezdyskusyjny dowód na łamanie przez tę władzę prawa.

W tym stanie rzeczy mec. Ewa Krasowska z NRA w Warszawie przekazuje naszą skargę na mec. Zbigniewa Cichonia do Okręgowej Rady Adwokackiej w Rzeszowie. Czas płynie. ORA w Rzeszowie, zgodnie z zarządzeniem Sądu Dyscyplinarnego Krakowskiej Izby Adwokackiej powołuje biegłego grafologa, który potwierdza w całości stan faktyczny i dokumentalny, przedłożony do akt skargi przez skarżących.

Równolegle Maciej Rysiewicz składa skargę do Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie na Rzecznika Dyscyplinarnego ORA w Krakowie mec. Pawła Gierasa, w szczególności za rażące uchybienie terminom (blisko 6 miesięcy) w prowadzeniu postępowania dyscyplinarnego w sprawie mec. Zbigniewa Cichonia. W skardze zostały także udokumentowane kardynalne błędy rzecznika dyscyplinarnego w przedmiotowym postępowaniu, świadczące o naruszeniu Kodeksu postępowania karnego, który w takich sytuacjach obowiązuje rzecznika. Jeśli Rzecznik Paweł Gieras nie dopuścił się zaniechań i wniosków celowo i z premedytacją, by chronić mec. Zbigniewa Cichonia, to by oznaczało, że mec. Pawła Gierasa można uznać za adwokata skrajnie niekompetentnego lub intelektualnie nieprzygotowanego do pełnienia zawodu najwyższego społecznego zaufania.

I to nie jest jeszcze koniec tej historii. Przeciwko adwokatowi Zbigniewowi Cichoniowi Rzecznik Dyscyplinarny Rady Adwokackiej w Rzeszowie, 23 kwietnia 2013 roku sporządził akt oskarżenia o naruszenie przez niego zasad § 8 i 49 Kodeksu Etyki Adwokackiej w związku z przepisem art. 80 ustawu z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze. Rozprawa przed Sądem Dyscyplinarnym KIA/ORA została wyznaczona na 26 czerwca 2013 r.. I znowu koledzy będą sądzić kolegę. I ciekawe, jakiego tym razem panowie adwokaci użyją fortelu, żeby zdjąć z mec. Zbigniewa Cichonia odium odpowiedzialności za rażące naruszenie zasad etyki adwokackiej.

Skarga Macieja Rysiewicza na mec. Pawła Gierasa także ma swój dalszy ciąg. Otóż 5 kwietnia 2013 r. Rzecznik Dyscyplinarny z Rzeszowa postanowił zaniechać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko adwokatowi Pawłowi Gierasowi, Rzecznikowi Dyscyplinarnemu ORA w Krakowie (a jakże by inaczej), ale… skierował wniosek o ukaranie adwokata Pawła Gierasa do Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie z powodu rażącego uchybienia terminów podczas prowadzenia postępowania w sprawie adwokata Cichonia. Maciej Rysiewicz złożył zażalenie na przedmiotowe postanowienie; na razie brak odzewu w tej sprawie.

Wiadomość z ostatniej chwili.

Mec. Paweł Gieras nie jest już Rzecznikiem Dyscyplinarnym ORA w Krakowie. Został niedawno powołany na Dziekana ORA w Krakowie, a zatem… tak, tak, nie mylisz się Czytelniku; Dziekan ORA w Krakowie Paweł Gieras rozpatrzy teraz wniosek o ukaranie byłego Rzecznika Dyscyplinarnego ORA w Krakowie Pawła Gierasa. Prawda, że to dość wysublimowana forma dochodzenia sprawiedliwości? Komentarz może każdy sobie dopisać… Adwokat Paweł Gieras Dziekanem ORA w Krakowie został 13 kwietnia 2013 roku. Po wyborze udzielił krótkiego wywiadu dziennikowi „Rzeczpospolita”. I powiedział m. in. – Jako dziekan będę się starał między innymi bardziej upubliczniać działania adwokatury, podejmować inicjatywy, które zintensyfikują obecność adwokatury w mediach. Poprzez konkursy dla dziennikarzy na publikacje o tematyce prawnej  (będę) poszerzać także świadomość prawną w naszym regionie.

Mam nadzieję, Panie Mecenasie, że niniejszy artykuł dokładnie realizuje i wpisuje się w Pańskie plany i zamierzenia, jako Dziekana ORA w Krakowie!

Szukając sprawiedliwości bronię człowieka – takie motto towarzyszy adwokatowi Zbigniewowi Cichoniowi na jego stronie internetowej. Można sprawdzić! Mecenas Paweł Gieras pewnie też szuka sprawiedliwości. I problem polega na tym, że obaj nie mogą jej znaleźć. A skoro czołowi członkowie krakowskiej palestry nie mogą znaleźć sprawiedliwości, to może w Kielcach, w Lublinie, w Warszawie adwokaci także trudnią się bezskutecznie szukaniem sprawiedliwości? A przecież w Kodeksie Etyki Adwokackiej ta sprawiedliwość została dokładnie zdefiniowana – ona jest, nie trzeba jej szukać…

Opisałem tę historię jakiś czas temu na forach internetowych e-prawnik.pl i znanyprawnik.pl. Mecenas Paweł Gieras przeczytał moje wpisy i poskarżył się pani mec. Ewie Krasowskiej, że naruszyłem jego dobra osobiste. Panie Mecenasie, spotkajmy się w sądzie. Przecież Pan wie, że Pan wygra, bez wysiłku… i wreszcie znajdzie Pan swoja sprawiedliwość!

Inne zapisy autora:

0

Maciej Rysiewicz
Maciej Rysiewicz http://www.gorliceiokolice.eu

Dziennikarz i wydawca. Twórca portali "Bobowa Od-Nowa" i "Gorlice i Okolice" w powiecie gorlickim (www.gorliceiokolice.eu). Zastępca redaktora naczelnego portalu "3obieg". Redaktor naczelny portalu "Zdrowie za Zdrowie". W latach 2004-2013 wydawca i redaktor naczelny czasopism "Kalendarz Pszczelarza" i "Przegląd Pszczelarski". Autor książek "Ule i pasieki w Polsce" i "Krynica Zdrój - miasto, ludzie, okolice". Właściciel Wydawnictwa WILCZYSKA (www.wilczyska.eu). Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

628 publikacje
270 komentarze
 

  1. Panie Cichoń pozdrawiam serdecznie i oczekuję gwarantowanych przez Pana działań, zapowiedzianych podczas pogrzebu Marka Rosiaka w Łodzi.
    Z pozdrowieniami IS “Porozumienie Rawskie”

    0
  2. Może to wynika z tekstu, ale przestrzegam wszystkich, którzy chcieliby skorzystać z usług mecenasów Zbigniewa Cichonia i Pawła Gierasa z Krakowa. I jeśli dodać, do tych dwóch dżentelmenów trójkę adwokatów, zasiadających w ławach Sądu Dyscyplinarnego ORA w Krakowie: mec. Piotra Ochałka, mec. Piotra Czerwienia i mec. Wojciecha Grybosia, którzy ponoszą odpowiedzialność nie tylko za przewlekłe prowadzenie postępowania, to można odnieść wrażenie, że krakowska palestra, to towarzystwo wzajemnej adoracji. A tak może być w całej Polsce. Jaką można mieć nadzieję, na lepsze jutro Ojczyzny, jeśli adwokaci, ludzie uprawiający zawód najwyższego społecznego zaufania nie potrafia zareagować na niesprawiedliwość przytomnie, z refleksem i ponad fałszywie pojętą korporacyjną solidarnością. A tak systemowo rzecz ujmując, jak to jest możliwe, że w sporze z obywatelem/klientem rozjemcą w sprawie adwokata jest jego kolega adwokat. Jeszcze rozumiem, gdyby doszło do sporu w łonie samej palestry, ale tak…

    0
  3. Szanowny Panie,

    Wszyscy, ktørzy mieli spotkanie 3 stopnia z polskim wymiarem sprawiedliwości i siłą rzeczy z członkami polskiej palestry mają prawo do generalizacji i uogólnień, a mianowicie: w korporacji tej podobnie jak korporacji sędziów i prokuratorøw system dyscyplinowania nieudacznikøw, przestępców i niedouków jest zwykłą farsą. Solidarność korporacyjna i brak jakichkolwiek zasad moralnych, etycznych i poszanowania prawa.

    Co do jakości usług adwokatów, to niemal wszyscy, z którymi miałam kontakt „zawodowy“ jako tako spełniają swoje obowiązki wobec klienta, jeżeli bronią sprawy, która nie narusza jakiegoś „układu“ , czy wręcz „interesu wymiaru sprawiedliwości“ ( co luźno i skrotowo można przedstawić jako informację z kuluarów sądowych – „ tej sprawy nie ruszaj“ ).

    W tym drugim przypadku relatywnie porządny adwokat odmawia przyjęcia sprawy, cyniczny cwaniak natomiast bierze sprawę i pieniądze i tak prowadzi, zeby nie narazic się sądowi czy prokuratorowi, oczywiście szkodząc sprawie klienta.

    Tak było 40 lat temu, kiedy adwokat Cichoń rozpoczynał swoją karierę i tak jest dzisiaj. Z przerażeniem zauważam, iż młodzi adwokaci to klony starszych kolegów i nadzieja, że wraz z wejściem do Europy, brać adwokacka trochę się wyprostuje i zadba o swoje morale i deontologię zawodową jest naiwnością.

    Rozmawiałam z adwokatami z najwyższej półki i pierwszych stron gazet, którzy twierdzili, ze sądy polskie działają super a sędziowie to championy moralności w Polsce. Co tu można więcej dodać po takim stwierdzeniu. Tylko uciekac i szukać innego.

    Adwokaci bronią status quo, bo nie zmienia się czegoś co budowało się dekadami, działa świetnie i nabija kabzę. Klient potrzebny jest do zarabiania kasy, a nie żeby był zadowolony. Przecież gwarancji nie dają. W razie czego korporacja pomoże.

    No i właczają się w ogólny chór głosów korporacji prawniczych i udowadniają, że nie ma żadnego problemu, ot incydentalne zdarzenia i pomyłki. A klienci to w większości „niezadowoleni z orzeczeń sądów“, roszczeniowcy, niezrównoważeni psychicznie, pieniacze itp. Zaaktywizowano PR na wszystkich frontach – wszystkim korporacji prawniczych i MS. Udzielają wywiadów, biorą udział w debatach, konferencjach prasowych i naukowych. Te opinie Pań i Panów, którzy w większości: a) stracili kompletnie kontakt z rzeczywistością, b) przenieśli się w inny wymiar, c) lub są po prostu cynicznymi inżynierami dusz, są niezwykle elegancko i wiarygodnie dla niezorientowanych zapodawane.

    Hektolitry różowej farby i radosną twórczość zacierania granic między pionem i poziomem, możemy obejrzeć lub poczytać. Inżynierowie dusz malują tę niby kryształową sprawiedliwość, niby demokratycznej RP, wyspecjalizowanym, pięknym, wyszukanym językiem i podpierają się zgrabnie cytowanymi niby gwarancjami – artykułami Konstytucji, ustaw, kodeksów. Te zastępy złotoustych, do perfekcji opanowały posługiwanie się erystyką, sofizmatami i retoryką, aby wtłoczyć w mózg „przeciętnego człowieka“ dowolną bajkę o heroicznych adwokatach, dzielnych prokuratorach i nieskazitelnego charakteru sędziach…

    Na marginesie – osobiście prosiłam listownie Senatora Cichonia o interwencję i pomoc w sprawie, nie doczekałam się nawet odpowiedzi „pocałuj mnie w doopę“

    Pozdrawiam i oczywiście życzę powodzenia

    0
  4. Bardzo dziękuję za ten wpis. Bo sprawa jest poważna i to nie dlatego, że jakiś Maciej Rysiewicz opisał incydentalny przypadek “bliskiego spotkania z adwokaturą w III RP”, a raczej z powodów, o których Pani pisze. Tu i tam adwokaci cieszą sie jeszcze dobrą opinią; może z powodu ich udziału w procesach politycznych za komuny. Wygląda na to, że to tylko miraże i złudzenia. Na stronach IPN publikowane są nazwiska aktywnych dzisiaj sędziów, którzy wydawali wyroki w stanie wojennym. Warto je poznać. To tłum ludzi.
    Przypomniała mi się teraz jeszcze jedna historia rodzinna; opowiadała mi ją babcia. Komunisci zamkneli mojego ojca w 1947 roku (był sądzony w Warszawie w słynnym procesie działaczy PPS-WRN, dostał 6 lat) i mojej babci ktoś polecił wziętego wówczas adwokata, gdzieś z Gdańska. Niestety nazwiska nie zapamiętałem, bo historia została mi opowiedziana pod koniec lat 60. XX w. No i babcia, mama mojego taty, pojechała tam prosić o pomoc. Adwokat jej wysłuchał i rzekł: – Szanowna Pani, gdyby zabił, gdyby zgwałcił, gdyby ukradł, ma pani syna jutro w domu. Ale w tej sytuacji pozostała juz tylko modlitwa.
    Przynajmniej był szczery!

    0
  5. Przeczytałem Pański artykuł i jestem w ciężkim szoku, właśnie takim postępowaniem jak Pan opisał Panowie mecenasi wystawiają opinię całemu środowisku prawników. Przechodząc do rzeczy bo wolę działac niż gadac, proszę o kontakt na maila: pretorus@op.pl, postaram się pomóc Panu i wspólnikowi, powalczymy z panem mecenasem 🙂 Jestem niepokornym prawnikiem, walczyłem już w imieniu mojego klienta m. in. z notariuszem i o dziwo udało się wygrac.

    Ryszard

    0
  6. Oczywiście odezwę się!

    0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

 

Authorization
*
*
Registration
*
*
*
Password generation
334816