23052017Nowości:
   |    Rejestracja

Unia Europejska – czy grozi nam wojna „secesyjna” taka, jaka miała miejsce w Stanach Zjednoczonych Ameryki?


Pytanie zawarte w tytule na pierwszy rzut oka może wydawać się absurdalne. Jednak, kiedy prześledzimy historię świata dojdziemy do stwierdzenia, że historia lubi się powtarzać. Zanim postaramy się odpowiedzieć na to pytanie powinniśmy sprawdzić, czym jest Unia Europejska. Pierwotnie, na samym początku swojego rozwoju Unia była znana pod nazwą Wspólnoty Węgla i Stali, później ewoluowała w EWG (Europejska Wspólnota Gospodarcza), by 1 listopada 1993 na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht stać się Unią Europejską. Początkowo Unia opierała się tylko na współpracy gospodarczej, która miała stworzyć wspólny rynek w celu wzbogacenia upadłych po II wojnie światowej europejskich gospodarek. Jednak z wiekiem ewoluowała w stronę politycznego tworu na bazie liberalno-lewicowej ideologii.


FLAGA-UE-ROZDARTA

 

 

Unia Europejska z zamierzenia miała być unią niezależnych i suwerennych państw prowadzących wspólną politykę

Jean-Claude Juncker - przewodniczący Komisjii Europejskiej

Jean-Claude Juncker
– przewodniczący
Komisjii Europejskiej

gospodarczą. Jednak obecnie brukselskie elity kierują UE na tor federalistyczny.

 

Więc jak moglibyśmy porównać UE do USA, skoro w obiegowej opinii przeciętnego Europejczyka kraj ten jest silnym państwem z władzą centralną, silną armia itp., a UE jest tylko luźną federacją suwerennych państw.

 

Jednak, kiedy cofniemy się do początków państwowości USA, zobaczymy pewne podobieństwa. Po zakończonej wojnie o niepodległość amerykańskie kolonie stworzyły Unię. Była to Unia inna od obecnej, była to Unia niezależnych państw, podobna do tej obecnej w Europie.

 

Do czasów wybuchu wojny secesyjnej, każdy mieszkaniec poszczególnych stanów traktował swój stan, jako swoją ojczyznę, tak jak teraz np. my Polacy będący obywatelami UE traktujemy Polskę.

 

Powinniśmy pamiętać, co dokładnie oznacza skrót USA. Mówimy Stany Zjednoczone Ameryki. Jednak dokładne tłumaczenie powinno brzmieć Państwa Zjednoczone Ameryki. Na samym początku „państwowości” USA, wiele stanów podpisując dokumenty ratyfikujące powstanie Unii zastrzegło sobie w konstytucji możliwość wystąpienia z Unii, np., gdy członkostwo w Unii przestanie być opłacalne lub ze względu na łamanie prawa. Podobnie jest w traktacie Europejskim znanym pod nazwą „Traktat Lizboński”, który usankcjonował prawnie, istnienie UE, a który również daje możliwość opuszczenia Unii przez państwo członkowskie.

 

Abraham Lincoln

Abraham Lincoln

Dla wielu współczesnych powód wybuchu wojny secesyjnej wydaje się jasny. Większość myśli, że powodem była chęć zniesienia niewolnictwa. Jest to jednak wielka mistyfikacja rozpropagowana przez zwycięzców. Nie bez powodu mówi się, że historię tworzą zwycięzcy. Częściowym potwierdzeniem, że powód był inny mogą być słowa prezydenta Abrahama Lincolna„Jeśli wyzwolenie niewolników ocali Unię to ich wyzwolę, ale jeśli ocali ją zachowanie niewolnictwa to je zachowam”.

 

Więc jeśli nie abolicja była powodem wybuchu konfliktu, to co nim było? Odpowiedź jest prosta, kasa.

 

Idąc dalej, zwróćmy uwagę jak wyglądały USA pod względem gospodarczym. Północne Stany zostały silnie zindustrializowane, silnie przeżywały rozkwit przemysłowy i konkurowały z karmiącym je południem, gdzie dominowała gospodarka rolna. Jednocześnie władze federalne w większości były zdominowane przez zajadłych federacjonistów dążących do jak najbardziej scentralizowania władzy. Podobnie dzisiaj w Europie widzimy silnie zindustrializowane Niemcy czy Francję, oraz pozostałe kraje sprowadzane do roli peryferii z niezbyt konkurencyjną gospodarką. Widzimy to na przykładzie Polski, gdzie przemysł został zniszczony a dominującą gałęzią jest przemysł spożywczy, czy państwa południa, które całkowicie zostały zamienione w bananowe republiki. Równocześnie, jak było w USA tak i dzisiaj Brukselsko-Berlińskie elity dążą do jak największej integracji kontynentu w celu scentralizowania władzy w Brukseli wchodząc na drogę budowy super państwa europejskiego, próbując przy tym pozbawić kraje członkowskie własnej tożsamości, wolności, tradycji, kultury i suwerenności.

 

Federalizację USA starano się przeprowadzić przez coraz większe uzależnienie południa od północy, uniemożliwiając Stanom południa na większy rozkwit i rozwój. Biedniejszy zawsze będzie klientem bogatszego. Chcąc tego dokonać wprowadzono cła, które blokowały sprzedaż produktów południa z pominięciem władz federalnych. W przybliżeniu wyglądało to tak, że cały handel odbywał się przez porty morskie północy z powodu wysokich ceł nałożonych na porty południa, co prowadziło do całkowitej kontroli handlu przez północ. Więc cały handel np. bawełny przechodził przez północne porty. Dodatkowo południe było obciążone dużymi podatkami.

 

Podobnie widzimy dzisiaj w Europie. Widzimy np. jak Komisja Europejska za zamkniętymi drzwiami forsuje niekorzystne dla nas porozumienie handlowe TTIP (http://3obieg.pl/unia-europejska-powolna-erozja-europejskiej-demokracji-czyli-jak-powstaje-transatlantyckie-porozumienie-o-wolnym-handlu), widzimy jak wschodnio europejscy farmerzy są gorzej traktowani. Również w sferze energetyki nie możemy wykorzystać swojego potencjału, chociaż moglibyśmy być samowystarczalni. Podobnie jak w przypadku amerykańskiego południe tak samo krajom Europy Środkowo-Wschodniej ogranicza się możliwości rozwoju. Staliśmy się, co najwyżej montowniami i filiami zachodnich korporacji ze względu na tanią siłę roboczą.

 

Impulsem do secesji południa Ameryki było powołanie nowego Prezydenta, Abrahama Lincolna, który był znanym federacjonistą, dążącym do ograniczenia kompetencji władz poszczególnych Stanów. Jego polityka zmierzała do odebrania całej suwerenności wszystkim Stanom będących w Unii. Jednym słowem inaczej rozumiał konstytucję USA niż inni, doprowadzając do secesji południa i powstania nowego państwa pod nazwą Skonfederowanych Stanów Ameryki.

 

Tak i dzisiaj widzimy, co mówią niemieccy i francuscy politycy, chcący budować pogańskie imperium. Wysuwają

Angela Dorothea Merkel

Angela Dorothea Merkel

plany likwidacji narodowych armii, służb, narodowych regulacji prawnych. Wszystkie państwa, które zgodzą się na takie propozycje pozbawią się atrybutów suwerennego organizmu państwowego, staną się tylko Teksasem czy Nowym Meksykiem Europy.

 

Podobnie jak w Europie, gdzie Traktat Lizboński zezwala państwom członkowskim opuścić Unię, tak i Stany południowe miały zagwarantowane 10 poprawką konstytucji USA możliwość secesji. Jednak Abraham Lincoln nie chciał uznać legalności posunięć niezadowolonych siedmiu Stanów południa, uznając to za bunt. Takie działanie spowodowało reakcje innych stanów, które przyłączyły się do secesji, widząc łamanie prawa przez władze w Waszyngtonie. Wartą podkreślenia ciekawostką jest fakt, że również w czasach współczesnych są Stany, które posiadają zapis w swojej konstytucji możliwość secesji z USA. Takim przykładem może być Stan New Hampshire.

 

Obecnie, po niepodległościowym referendum w Zjednoczonym Królestwie można już dostrzec rysę na starym kontynencie. Z jednej strony widzimy sześć państw skupionych wokół Wielkich Niemiec oraz pozostałe państwa UE.

 

Amerykańska secesja spowodowana była zbyt dużymi obciążeniami podatkowymi, oraz chęcią przeciwstawienia się tyrani. Południe nie godziło się na skupieniu całej władzy w ręku jednego człowieka i jego garstki wiernych palatynów.

 

Więc nie jest prawdą, że wojna była spowodowana chęcią zniesienia niewolnictwa. Kiedy prześledzimy historię naszej cywilizacji, zobaczymy, że inne kraje niewiele wcześniej zabroniły instytucji niewolnictwa. Był to okres, w którym

Robert Edward Lee

Robert Edward Lee

rasizm nie był postrzegany na całym świecie za coś złego. Jednak na południu USA dostrzeżono w niewolnictwie anachronizm i opracowano plan jego zniesienia. Planowano proces ten rozłożyć na okres do 15 lat z powodów pragmatycznych. Nie można było z dnia na dzień rozpuścić wszystkich ludzi zatrudnionych przy pracach polowych by nie dopuścić do totalnego załamania gospodarki. Trzeba by było również tym ludziom zapewnić domy i płatną pracę. Jednym słowem trzeba było przestawić całą gospodarkę Stanów południowych, a wszystko to miało miejsce zanim wybuchła wojna secesyjna. Liczba niewolników od czasu zapoczątkowania zmian regularnie zmniejszała się, co dobitnie wskazuje o zmianach zachodzących na południu. Równocześnie były cztery stany północne gdzie również obowiązywało niewolnictwo, a co ciekawe po ustanowieniu abolicji przez Abrahama Lincolna, stany te, które niby walczyły przeciwko południu w celu zniesienia niewolnictwa, nie zastosowały się do nowego prawa. Z tego powodu to właśnie na północy instytucja niewolnictwa trwała dłużej niż na południu.

 

W tym samym czasie na północy była grupa ludzi, która obawiała się zniesienia niewolnictwa przez południe. Byli to kapitaliści, właściciele fabryk. Bali się, że uwolniona ludność z południa ruszy falą na północ w celu poszukiwania pracy w tamtejszym przemyśle, wzniecając jednocześnie niepokoje społeczne, wśród tamtejszych robotników, którzy mogliby się obawiać o swoje miejsca pracy na rzecz jeszcze tańszych pracowników z południa.

 

Tak i dziś swobodny przepływ ludzi w Europie zaczyna doprowadzać do niepokojów w śród bogatszych społeczeństw

Ulysses Grant

Ulysses Grant

zachodu. Dobrym przykładem może być ponownie Wielka Brytanie, gdzie jednym z kluczowych postulatów dotyczących referendum było powstrzymanie migracji na wyspy brytyjskie.

 

Widzimy, do jakich niepokojów społecznych doprowadza migracja ludzi do Europy z krajów Bliskiego Wschodu.

 

W powszechnym przekonaniu społeczeństw Europy i nie tylko wojna secesyjna była wojną z panującym na południu niewolnictwem. Jednak jest to tylko lewacka propaganda, gdyż trudno jest uwierzyć, że w czasach, gdy na całym świecie panował rasizm, żołnierze Unii chcieli walczyć o wolność czarnoskórych, którzy byliby po uwolnieniu konkurencyjną tanią siłą roboczą. Również wysokiej rangą urzędnicy czy dowodzący armią północy posiadali niewolników w czasie tzw. wojny o zniesienia niewolnictwa. Dobrym przykładem jest Ulysses Grant głównodowodzący armii Unii, u którego przez całą wojnę pracowali niewolnicy. Przeciwnikiem Granta był Robert E. Lee dowodzący armią południa, był on przeciwnikiem niewolnictwa a swoich niewolników uwolnił na długo przed wybuchem wojny. W 1856 r. napisał „W tej oświeconej epoce jest niewielu, którzy nie przyznają, że niewolnictwo, jako instytucja jest politycznym i moralnym złem”. O tym głośno się nie mówi by nie zburzyć wykreowanej przez północ wersji historii.

 

Jak widzimy historię piszą zwycięzcy.

 

Więc powinniśmy uczyć się na cudzych błędach i w zarodku dusić pomysły likwidacji armii narodowych na rzecz armii UE, dowodzonej z Brukseli. Należałoby również zintensyfikować naciski na polityków w celu anulowania ustawy o tzw. „bratniej pomocy”. Niezbyt zachęcająco wygląda wizja wkraczających żołnierzy pod niebieską flagą na terytorium Rzeczpospolitej w celu przywracania „demokracji”. Nie powielajmy cudzych błędów, bądźmy mądrzejsi i uczmy się na podstawie cudzych i swoich porażek.

 

Piotr G. Żurek

Materiał pochodzi z mojego bloga crusader1973.blogspot.co.uk

Napisane przez:

Kontakt: piotr.g.zurek@gmail.com

Moje motto: "Nie pytaj się co dał mi mój kraj, spytaj się siebie, co ja dałem swojemu krajowi". Jestem z przekonania monarchistą, konserwatystą a zarazem uważam siebie za współczesnego Krzyżowca. Moje teksty można przeczytać również na moim blogu crusader1973.blogspot.co.uk

 

Podziel się z innymi

Powiązane artykuły

Ilość komentarzy: 2 dla artykułu "Unia Europejska – czy grozi nam wojna „secesyjna” taka, jaka miała miejsce w Stanach Zjednoczonych Ameryki?"

  1. Sylwester pisze:

    Kto wybierał i w jakich to demokratycznych wyborach Jean-Claude Juncker-a??????
    Jeno pytanie – jedna odpowiedź …
    Wszystko jasne.
    I po co ten cały artykuł…. ?

  2. Jerzy pisze:

    To jest prawda – najgorzej przetłumaczona nazwa państwa to Stany Zjednoczone. Polacy rozumieją słowo „stan” jak coś w rodzaju naszego województwa. Słowa state nie powinno było nigdy być przetłumaczone na słowo stan, które to słowo tak naprawdę nic w polskim nie znaczy.
    No chyba że kiedyś oznaczało państwo – na przykład w nazwach Kurdy-stan, Afgani-stan, Kirgi-stan… Jeśli tak było, to dzisiaj na pewno nie jest kojarzone z państwem.
    State po angielsku to po prostu państwo. USA powinno było być przetłumaczone na Zjednoczone Państwa Ameryki.
    .
    Podobną historią była tzw. wojna o niepodległość Stanów, tfu, państw ameryki. Była ona zwykłym wymysłem paru polityków którym zamarzyła się władza. Podatek herbaciany o który niby poszło, nawet w małej części nie pokrywał kosztów utrzymania w Ameryce brytyjskiej armii chroniącej te kolonie przed Francuzami, Hiszpanami i… Indianami.
    Gdyby kolonie, czy jak kto woli państwa te pozostały częścią UK, to dzisiaj nie było by granicy między USA i Kanadą. Kanada zresztą do całkiem niedawna była częścią UK i jakoś sobie to chwaliła. Nie było by więc granicy i o dziwo Amerykanie płacili by podatek taki jak Brytyjczycy, czyli niższy podatek osobisty, dużo niższy podatek korporacyjny, a nade wszystko mieli by za darmo służbę zdrowia i szkolnictwo. Tylko te ostanie kosztują ich wiecej z własnej kieszeni niż domy.
    Cieszyli by sie również większymi swobodami i prawami obywatelskimi – tak, nie ma tu pomyłki, Brytyczycy mają zdecydowanie wiecej swobód, mniej inwigilacji a rząd jest mniej autorytarny w stosunku do swoich obywateli niż rząd amerykański.
    O fakcie że Zjednoczone Królestwo panowało by dzisiaj nad światem chyba nie muszę wspominać. Nie musieli by sie obawaić Chin jeszcze przez co najmniej 200 lat. A największą i najpotężniejszą częścią tego Królestwa była by cała Ameryka Północna.
    .
    Tak że wojna o niepodległość okazała sie pyrrusowym zwyciestwem. Wyszli na tym jak Zabłocki na mydle i tak samo oszukują się tym uzyskaniem „niepodległości” jak oszukują się wojną secesyjną.
    Dzisiaj obchodzą Święto „Niepodległości” – 4 Lipca. Fajerwerki wokół a ja zastanawiam się… z czego oni tak naprawdę się tak cieszą? Nawet wczorajsze fajerwerki po stronie kanadyjskiej – na urodziny królowej brytyjskiej która wciąż jest formalnie głową Kanady, były większe…

Dodaj komentarz

Dodaj komentarz

 

287662